Leczenie ortodontyczne zawsze składa się z kilku, fundamentalnych elementów, które nie mogą być pominięte przez lekarza ortodontę w trakcie planowania i prowadzenia terapii. Zaliczamy do nich, między innymi, pierwszą wizytę z badaniami, diagnozę i dostosowanie leczenia ortodontycznego, jego kontrolę, a także przygotowanie pacjenta do zakończenia leczenia.

Jednym z najbardziej kluczowych elementów leczenia ortodontycznego, nie tylko na początku, ale również w jego trakcie i po zakończeniu, jest wykonywanie modeli diagnostycznych. To właśnie na podstawie takich modeli dokonywana jest wnikliwa analiza stanu uzębienia pacjenta.

 Jak uzyskać model diagnostyczny?

Diagnostyczny model, niezbędny do prawidłowego zdiagnozowania wad zgryzu, uzyskuje się na podstawie wycisków. Taki wycisk wykonywany jest przez lekarza ortodontę na pierwszej wizycie. Procedura ta polega na tym, że lekarz umieszcza w jamie ustnej pacjenta tzw. łyżki wyciskowe, na których znajduje się specjalna masa. Za jej pomocą otrzymuje się odcisk śladów zębów. Taki wycisk robi się zarówno na górnej, jak i na dolnej szczęce pacjenta. Warto tutaj wspomnieć, że jest to metoda tradycyjna tworzenia modeli diagnostycznych. Dla niektórych pacjentów może być ona nieprzyjemna i zniechęcać do dalszych działań ortodontycznych. Jednakże, dzięki temu, że ortodoncja wciąż się rozwija, niektóre kliniki ortodontyczne proponują już swoim pacjentom znacznie łatwiejszą i przyjemniejszą metodę wykonywania wycisków – wycisk cyfrowy.  Metoda ta polega na umieszczeniu w jamie ustnej pacjenta specjalnego wewnątrzustnego skanera, zakończonego cyfrową kamerą HD. Kamera ta wykonuje 2000 zdjęć na sekundę, które od razu przesyła na komputer. Ten zaś automatycznie buduje wirtualny model zębów pacjenta. Wydaje się znacznie przyjemniejsze, prawda? Dodatkowo, nie musimy czekać na przygotowanie przez technika ortodontycznego gipsowego modelu. Możemy bazować na modelu wirtualnym, stworzonym przez komputer. Podsumowując, wycisk cyfrowy ma dwie największe przewagi na wyciskiem tradycyjnym. Po pierwsze – eliminuje całkowicie nieprzyjemny element pomiaru, jakim jest umieszczanie w jamie ustnej pacjenta łyżek z masą wyciskową. Po drugie – znacznie przyspiesza proces przygotowania pacjenta do leczenia.

Co uzyskujemy dzięki wyciskowi?

Taki wycisk ortodontyczny, i wykonany na jego podstawie model, to nic innego, jak odzwierciedlenie stanu uzębienia i jamy ustnej pacjenta. To, co ortodonta może zaobserwować na jego podstawie, to wady ustawienia zębów, relacje zębowe oraz położenie łuków zębowych.

Modele ortodontyczne

Modele diagnostyczne są niezbędne do przeprowadzania prawidłowego leczenia ortodontycznego. Nieważne, na jaki aparat ostatecznie się zdecydujemy, ruchomy, stały, czy nakładki Invisalign. Bez stworzenia takiego modelu, lekarz ortodonta nie będzie w stanie dobrać nam odpowiedniego leczenia.

Tak naprawdę, wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje modeli ortodontycznych. Są to modele diagnostyczne i robocze. Te pierwsze służą do analizy stanu uzębienia pacjenta, natomiast te drugie to wykonywania już samych aparatów ortodontycznych.  

Modele diagnostyczne są wykonywane przez lekarza podczas trwania leczenia nawet kilka razy. Pierwszy wycisk zostanie zrobiony na pierwszej wizycie w klinice – będzie to model początkowy, który jak już wspomnieliśmy, służy do zaplanowania terapii ortodontycznej. W czasie jej trwania ortodonta pobiera od pacjenta wyciski pośrednie, które posłużą mu do oceny postępów leczenia, zaplanowania dalszych działań oraz wprowadzenia ewentualnych korekt. Ostatnim etapem zaś jest wycisk końcowy, który jest udokumentowaniem rezultatów podjętego leczenia.

Model końcowy wykorzystywany jest również w przypadku nawrotu wady zgryzu, nazywanego przez niektórych lekarzy – recydywą.

W związku z tym, że wyciski i modele wykonywane są kilkukrotnie w ciągu trwania leczenia, zachęcamy pacjentów do korzystania z usług klinik ortodontycznych, które oferują cyfrowy wycisk.Pobieranie skanu (wycisku cyfrowego) kilkukrotnie podczas leczenia obrazuje pacjentowi na ekranie komputera postęp jego leczenia.

Cyfrowy wycisk w klinice Proste Zęby każdy pacjent ma jako dokumentację medyczną online. Pacjent ma dostęp do takiego modelu. Model klasyczny musi być przechowywany w gabinecie jako element dokumentacji lekarskiej. Pacjent nie ma do niego dostępu. Modele diagnostyczne początkowe i końcowe służą do oceny postępów leczenia. O wiele łatwiej dokonać takiej oceny na komputerze, gdy na początkowy model cyfrowy nałoży się model końcowy i można wtedy prześledzić oraz uwidocznić różnice jakie nastąpiły w procesie leczenia nawet co do ułamków milimetrów. 

YouTube
YouTube
Instagram